Grupa „Małego Misjonarza” w Wyszkowie, zainicjowana przez Siostry Pallotynki i prowadzona przez p. Janę Dobkowską, zaprasza wszystkich Parafian na przedstawienie jasełek, które odbędzie się w kościele Św. Wojciecha dnia 14 stycznia po wieczornej Mszy świętej o godz. 18.00.

Wincenty Pallotti boleśnie przeżywał rozłam w chrześcijaństwie, który utrudnia skuteczne głoszenie Ewangelii. Od 1836 r. zaczął urządzać w kościołach Rzymu uroczyste obchody Epifanii, które miały być znakiem uniwersalizmu i jedności Kościoła. Cel uroczystości epifanijnych św. Wincenty określił w ten sposób: „dla wzrostu, obrony i rozkrzewiania pobożności i wiary katolickiej”. Pierwsze obchody miały miejsce w kościele Santo Spirito dei Napoletani. W latach następnych były organizowane w kościołach znacznie obszerniejszych, aby mogły pomieścić napływające coraz liczniej tłumy wiernych. I tak w latach 1837 i 1838 odbywały się one w kościołach San Carlo al Corso i San Silvestro in Capite. Od roku 1841 stałym miejscem obchodów uroczystości Objawienia Pańskiego został olbrzymi kościół Sant’ Andrea della Valle.

Istnieje powiedzenie, że Opatrzność wschodzi wcześniej niż słońce. My doświadczamy jego prawdziwości na co dzień i chcemy podzielić się kolejną wiadomością o tym, ile dobra otrzymujemy od Pana, który posługuje się otwartymi na Niego ludźmi. Tym razem to dobro - w postaci paczek żywnościowych o wadze 170 kg dla naszych placówek na Wschodzie -przybyło do nas z Solca Kujawskiego, gdzie działa wspólnota ZAK, której animatorką jest p. Irena Kolasa. Pan Jan Grabiński z tej wspólnoty zorganizował transport żywności, którą wcześniej pozbierał z ośrodków Caritasu oraz od indywidualnych ofiarodawców do naszego Centrum Misyjnego. Nieodpłatny przewóz zapewniło Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Aljot A.J. Batkowscy z Solca.

Pragniemy serdecznie podziękować Panu Janowi, rodzinnemu Przedsiębiorstwu Państwa Batkowskich, całej Wspólnocie ZAK oraz wszystkim ofiarodawcom. Bóg zapłać! Żywności było tyle, że mogłyśmy nią obdzielić także nasze placówki w Kamerunie. Niech Pan Bóg w Nowym Roku wszystkich nagradza swą łaską za dobro świadczone innym.

Dziś mijają dwa lata od odejścia do Pana s. Judyty Bilickiej SAC, która dwanaście lat swego życia spędziła w Doumé w Kamerunie. Wspominamy ją szczególnie w modlitwie, a jednocześnie chcemy przypomnieć jej Osobę i dlatego zamieszczamy jeden z jej tekstów noszący tytuł „O czasie”. Sami sprawdźcie, czy stracił coś ze swej aktualności, choć powstał cztery lata temu.

O czasie

Ostatnio brakuje mi czasu… jak może brakować komuś czasu? Czas jest, żyję przecież w czasie… Marzy mi się, aby doba miała 48 godzin, ale czy jej wydłużenie wniosłoby coś do mojego życia? Być może zrobiłabym więcej … hmm, czy to więcej jest tak konieczne, jak mi się wydaje? A może zapomniało mi się, że trzeba być panią swojego czasu?