Wraz z Siostrami z Zarządu Prowincjalnego odwiedziłam w Żytomierzu podopiecznych s. Jolanty Wagner - osoby samotne i niepełnosprawne. Pani Nela, mimo ciężkiej choroby, która coraz bardziej przykuwa ją do łóżka, cieszyła się bardzo z naszej wizyty. Pokazała nam otrzymany wózek, dzięki któremu może poruszać się po swym pokoju.

Dostojna szlachcianka Pani Rozalia zasypała nas opowieściami, którym nie było końca. Każde zdanie zacnej Jubilatki – gdyż Pani Rozalia skończyła w tym roku 95 lat – ma swoją wagę i głębię. Pani Rozalia nie chce zapomnieć języka polskiego i kiedy nie ma z kim rozmawiać w tym języku, to głośno mówi sama do siebie.

Jest zadbana, ma piękną fryzurę, choć jednocześnie schorowana, poruszająca się o kulach, bardzo powoli. Taka współczesna Elżbieta Sanna.

Państwo Polakowscy powitali nas w progu domu radośni, uśmiechnięci i pełni życia. Duże było nasze zdziwienie, gdy w pokoju zastałyśmy dwoje niepełnosprawnych dzieci. Ojciec pokazywał nam model wózka, który chciałby kupić dla syna Walerki. Akcję „Wózek dla Walerki” ogłosiłyśmy w naszym Centrum Misyjnym już jakiś czas temu. Tato dziękuje wszystkim za okazaną już pomoc i jednocześnie z wielką nadzieją prosi o dalsze wsparcie. I my dziękujemy z serca wszystkim, którzy wsparli naszą akcję. Ufamy, że dzięki dalszej pomocy z Waszej strony będziemy w stanie kupić wózek dla Walerki. Ofiarodawcy niech umieszczą przy wpłacie dopisek „wózek dla Walerki”. Serdecznie dziękujemy s. Jolancie za czas odwiedzin jej podopiecznych, kiedy to mogłyśmy zaczerpnąć od tych, którzy sami potrzebują opieki tak wiele ciepła, dobra i sił duchowych.

Kolejnego dnia miałyśmy możliwość odwiedzenia Szkoły Ekumenicznej „Wszechświat”. Założycielką tej szkoły jest Pani Zofia Bielak, osoba bardzo zasłużona dla terenów Wschodu. Jest z pochodzenia Polką i w okresie komunizmu wiele wycierpiała za wiarę, włącznie z pobytem w łagrach. Szkoła powstała w 1994 r. Obecnie uczy się w niej 160 dzieci i jest to szkoła integracyjna. Zajęcia z Biblii prowadzi w niej s. Galina Szpilowa, pallotynka. S. Karolina Słomińska z tej samej żytomierskiej wspólnoty przy domu sióstr prowadzi lekcje języka polskiego. Na jedną z takich lekcji udało mi się dostać. Dzieci z wielkim zapałem czytają teksty z „Elementarza”. Chętnych do zaprezentowania swych umiejętności było wielu. Dużym wyzwaniem było dla nich dokładne powtórzenie słów „stół z powyłamywanymi nogami”. Nie było łatwo, ale - ku naszemu zdziwieniu – niektórzy świetnie sobie poradzili.  

 s. Ludwika Jastrzębska

W dniu wczorajszym, tj. 8 marca 2017 r., zmarła w Lublinie  Pani Helena Kot, mama naszej długoletniej misjonarki s. Anny Kot (na zdjęciu poniżej), która najpierw przez 10 lat posługiwała w Rwandzie, a po 6 latach pełnienia funkcji przełożonej prowincjalnej w Polsce wyjechała na nową misję do Kamerunu i pracuje tam jako zastępczyni przełożonej Delegatury i mistrzyni nowicjatu.

Otoczmy zmarłą Helenę naszą modlitwą, pamiętając również o Jej rodzinie przeżywającej żałobę.

W okresie Wielkiego Postu Kościół, idąc śladem swej długiej tradycji, nawołuje do zwrócenia większej uwagi na trzy chrześcijańskie działania: post, modlitwę i jałmużnę. To dzięki nim chrześcijanie mogą powrócić do prawdziwego źródła swej tożsamości,  do bycia z Bogiem w Jezusie Chrystusie. Post wydaje się być duszą tych trzech. 

Bóg działając w człowieku buduje na jego ludzkiej naturze, nie zmieniając jej lecz raczej uszlachetniając. W kulturach antycznych post w charakterze różnych form ascetycznych był sposobem zdobywania prawdziwej wolności i duchowej radości.

Rok 2017 jest bogaty w rozmaite jubileusze.

Wspólnota ZAK na Ukrainie obchodzi w tym roku Srebrny Jubileusz swego istnienia. Natomiast najstarsza jej Członkini, 27 lutego ukończy 90 rok życia. Dostojna Jubilatka, pani Rozalia Talko bardzo kocha wspólnotę Zjednoczenia, i mimo, iż od kilku lat nie utrzymuje z nią bezpośredniego kontaktu, żywo się interesuje losami ZAK i poszczególnych osób należących do wspólnoty w Żytomierzu.