Tak jesteśmy zajęci zadaniami, które mamy do wykonania, problemami do rozwiązania i wyzwaniami wołającymi o działanie, że ryzykujemy utratę z pola widzenia lub pozostawienie gdzieś w tle tej jednej koniecznej rzeczy – prawdziwej osobistej relacji z Bogiem, która jest podstawą działania we wszystkich sytuacjach i problemach życia, tak byśmy nie stracili pokoju i cierpliwości. 

„Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego” – wołał psalmista w Ps 42,2. Dzisiejszy człowiek z pasją poszukuje znaków istnienia na naszej planecie inteligentnych istot. Jest to zrozumiałe i uzasadnione podejście. Ale niewielu jest takich, którzy szukają i badają znaki Żyjącego, tego, który stworzył wszechświat, wszedł w historię i nadal w niej żyje. Bowiem „w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17,28). Mamy pośród nas Jedynego naprawdę Żyjącego, a pozostawiamy Go szukając istnień hipotetycznych, które w najlepszym razie niewiele mogą dla nas zrobić, a już na pewno nie wybawić nas od śmierci. 

Jak często zmuszeni jesteśmy mówić Bogu za św. Augustynem: „Ty byłeś ze mną, ale ja nie byłem z Tobą”. Żyjący Bóg, w przeciwieństwie do nas, wciąż nas szuka i nie robił niczego innego od stworzenia świata. Ciągle woła: „Adamie, gdzie jesteś?” 

W czasie tego Adwentu bądźmy uważni na znaki żyjącego Boga, odpowiadajmy na Jego wezwania i wchodźmy w nowy, żywy kontakt z Nim. On sam nam obiecuje, że każdy kto Go szuka znajduje, a temu, kto puka, będzie otworzone. Obiecuje dać nam siebie przed i ponad tymi wszystkimi małymi rzeczami, o jakie Go prosimy. Gdyż wobec Niego wszystko inne staje się drugorzędne. 

Dusza, która pragnie Boga żywego, może być pewna, że Go znajdzie, a w Nim odnajdzie wszystko inne zgodnie ze słowami św. Teresy: 

Niech nic cię nie niepokoi, niech nic cię nie trwoży, 

Wszystko przemija: Bóg się nie zmienia. 

Cierpliwością zdobędziemy wszystko. 

Ten, kto ma Boga widzi, że nic mu nie brakuje. 

Bóg sam wystarczy.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Dawno nie było żadnych wieści z Woronowa. Cóż, żyjemy w dziwnym świecie. Nawet kwiaty w naszym ogrodzie nie zamierzają przygotowywać się do zimy i wciąż kwitną. W naszej parafii, w tym jesiennym czasie miały miejsce wydarzenia, które mieliśmy przeżywać w maju. Dzieci z klas piątych doczekały się Pierwszej Komunii świętej. Już dawno ten dzień nie był tak wyczekiwany jak w tym roku. Zachowanie obowiązującego dystansu pomogło dzieciom w większym skupieniu i modlitwie. Było skromniej – mniej gości, bo niektórzy tatusiowie nie byli w stanie przyjechać z „zagranicznej pracy”. Jezus przyszedł i zamieszkał w sercach dzieci. Niestety trójka dzieci z Poleckiszek była akurat na kwarantannie i jeszcze czeka na to ważne spotkanie. Dzieci przygotowywała s.Magdalena Hermanowicz.

Rocznicę Pierwszej Komunii świętej przeżywała klasa szósta. Tu trochę trudniej było się zebrać po tak długiej przerwie w katechezie. Choć nie wszystkie dzieci uczestniczyły w rocznicy, było bardzo uroczyście. Dzieci uczyła s.Natallia Dremo i ona też przygotowała to święto.

I w końcu bierzmowanie. Nad nim zastanawiano się najdłużej, bo grupa miała być około siedemdziesięcioosobowa. Ostatecznie nie zostało ono przełożone po raz kolejny, choć kilka osób nie mogło przystąpić do tego sakramentu z powodu kwarantanny. Niektórzy z tego samego powodu mieli kłopot ze świadkiem. Sakramentu udzielił Ordynariusz Diecezji Grodzieńskiej J.E. ks. bp. Aleksander Kaszkiewicz.

Siostry Pallotynki z Woronowo

Wczoraj – 11 listopada – zakończyliśmy ostatni etap naszego świętowania Niepodległości Polski. Obecny rok to czas wyjątkowy, inny niż zazwyczaj. COVID-19 nie pozwolił nam na większe zgromadzenia . Stąd też przeżywanie uroczystości patriotycznej zostało rozłożone na kilka oddzielnych wydarzeń:

1.       LEKCJE HISTORII I PRZYJĘCIE GOŚCI Z ŻYTOMIERZA – Podzieliliśmy się historią naszych terenów z naszymi sąsiadami z Żytomierza i przyjęliśmy ich u siebie w gościnę.

2.       UROCZYSTY OBIAD I SPOTKANIE PATRIOTYCZNE – Spotkaliśmy się przy wspólnym stole, by doświadczyć radości, że jesteśmy wolni i możemy mówić i śpiewać po polsku, razem spędzać czas i przypominać sobie tych, dzięki którym żyjemy darem wolności.

3.       WYJAZD DO LWOWA NA CMENTARZ ŁYCZAKOWSKI – Pojechaliśmy na Cmentarz Łyczakowski, aby powiedzieć tym, którzy oddali swoje życie za nas, że pamiętamy i jesteśmy im wdzięczni. Nasze znicze i bukiety z liści wykonywane z wielką miłością miały być znakiem, iż ofiara ich życia nie jest daremna.

4.       MSZA ŚWIĘTA ZA RODAKÓW I POLEGŁYCH W OBRONIE OJCZYZNY – Uczestniczyliśmy w Eucharystii sprawowanej w intencji zmarłych z rodu Polaków: za tych, którzy tutaj mieszkali, bronili polskości, języka i kultury.

Nie byłoby tych wszystkich spotkań i wyjazdów, gdyby nie nasz wspólny sponsor. Działanie jest realizowane w ramach projektu Fundacji Wolość i Demokracja, finansowane ze środków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jako zadanie publiczne dotyczące pomocy Polonii i Polakom za granicą.

s. Karolona Słomińska

28 października w naszej szkole w Bafoussam odbyło się zebranie Rodziców. Dużo nas było - 173 osoby. Ksiądz Proboszcz i Pan z Wydziału Edukacji zabrali głos. Rodzice z wielkim zainteresowaniem wysłuchali porad i wskazówek. Ciekawa tez była panelowa wymiana doświadczeń. Rodzice otrzymali dokumenty pedagogiczne i oczywiście "religijne skarby" jak obraz Pana Jezusa, katechizm, teksty pieśni religijnych. DZIĘKUJEMY CI PANIE BOŻE ZA NASZYCH RODZICÓW, OPIEKUNÓW I NASZE DZIECI W SZKOLE TWOJEGO SERCA JEZUSOWEGO!

s. Anna Sęk