Widok białego Afrykańczyka, także w Kamerunie robi wrażenie. Albinizm jest genetyczną anomalią pigmentacji, która prowadzi do braku barwnika lub występowania go w niewielkich ilościach w oczach, skórze i włosach. Muszą bardzo chronić oczy i ciało przed promieniami słonecznymi, gdyż w kontakcie ze słońcem na ciele tworzą się rany. Ale jak go unikać, kiedy jest go tak wiele. W Tanzanii ci ludzie żyją w ciągłym zagrożeniu, że może ktoś z sąsiadów, rodziny albo mieszkańców napadnie na nich i odrąbie im rękę, bo wierzy, że z ich części ciała można produkować amulety. W Kamerunie siostry spotykają bardzo albinosów i twierdzą, że ich los w dużej mierze zależy od rodziny. Pracują z nimi i szkole i w przedszkolu.

Trwać u stóp Boga, to dar i łaska - mając przed sobą figurę świętego Michała Archanioła z groty Objawień na Gargano. Bóg pozwolił nam uczestniczyć w spotkaniu, z tym świętym na Zaciszu we wspólnocie siostrzanej. Z czym siostry z Centrum Misyjnego mogły stanąć przed świętym Michałem? Powierzałyśmy sprawy Kościoła, świata, a nade wszystko misji. Ja osobiście wołałam pomóż mi św. Michale. Długo wołałam, aż ujrzałam napis na tej figurze POMÓŻ MI ŚWIĘTY MICHALE.Czułam jak pokój wchodzi w moje serce a owocem tego pokoju był kolejny dzień, w którym przyszła pomoc. BÓG NIE ZOSTAWIA TYCH, KTÓRZY GO WOŁAJĄ. Prosiłam z wiarą. Wiedziałam, że On mnie nie zostawi. Dziś mogę powiedzieć dziękuję święty Michale. Była to niezwykła noc, w której myślałam o … ale i o tych wszystkich, którzy dobro czynią dla misji. Panie od bobinowych koszyczków by nie straciły zapału a mama od czapek by jak najdłużej mogła je dziergać.
Niech nawiedzenie św. Michała Archanioła w znaku tej figury, skutkuje nade wszystko skutkiem mojej wiary i pobożności .

S.MD

W pewną lipcową niedzielę słuchałam zaprzyjaźnionych sióstr pallotynek, gdy opowiadały o misjach. Jeden Kościół Powszechny, na całym świecie ten sam Bóg i ludzie, których nam dał. Od kilku miesięcy jesteśmy rodzicami adopcyjnymi syna Abla. Modlimy się za niego, wspieramy finansowo, ale spotkanie z siostrami – rozmowy, ich świadectwo – obudziło w nas nowe pragnienia. „Sempre piu” – można więcej!…

Czapki dla misji - to pomysł na wykorzystanie cennego czasu jednej z naszych mam, która liczy ponad 80 lat. Pani Janina wiele czasu poświęca modlitwie za misje, ale stwierdziła, że to nie wszystko - przecież może zrobić coś więcej dla misji. Od kilku lat dzierga na drutach czapki dla małych Afrykańczyków, którzy - okazuje się - również marzną. Natomiast dla ludzi ze Wschodu, poza czapkami, robi na drutach także szaliki. Paczki, które wysyła pani Janina, są radością nie tylko sióstr, ale także obdarowanych nimi ludzi. Dobrodziejka misyjna wraz z Bogiem, który dał jej życie i czas, wykorzystuje każdą cenną chwilę, by „stworzyć” kolejne ręczne arcydzieło. Niesamowita jest jej wytrwałość w tym, co robi dla drugiego człowieka. Kiedy zapytamy, ile to już czapek czy szalików wykonała, usłyszymy: „Już ich nie liczę, ale wysłałam ponad 4 tysiące czapek”.