
W niedzielę 25 stycznia 2026 roku nasza wspólnota z Domu Formacyjnego w Doumé uczestniczyła w Uroczystości naszego założyciela Wincentego Pallottiego, która miała miejsce w parafii św. Michała Archanioła, gdzie pracują nasi bracia Pallotyni. Mszy Świętej przewodniczył ks. Emmanuel NDJIDDAMA SAC. We Mszy Świętej wzięło udział wielu wiernych. Po Eucharystii odbył się piknik w ogrodzie parafialnym ze wszystkimi parafianami. Nasze nowicjuszki przygotowały dla każdej osoby myśl Pallottiego, aby każdy mógł choćby trochę poznać ducha św. Wincentego Pallottiego.
s. Agnieszka Dąbrowska

Coroczną tradycją naszego domu w Gródku jest kolędowanie. Na tę okazję dzieci ze Szkółki wraz z rodzicami przygotowały kolędy w języku polskim i zaprezentowały je w kaplicy, przy żłóbku Pana Jezusa. Wybrały utwory – ich zdaniem – najpiękniejsze. Jeden z naszych podopiecznych Andrzej (sam o sobie mówi, że nie umie śpiewać) przyszedł z mamą i… usłyszeliśmy niezwykły repertuar kolędowy na dwie trąbki!
Godzina minęła jak chwila, a kolędowe spotkanie zakończyliśmy wspólnym posiłkiem. Pani Nela przywiozła pizzę, zaś inne mamy zadbały o mandarynki. Na stole znalazło się wszystko, co dzieci lubią najbardziej; jednym słowem – uczta jak marzenie!
Długo wyczekiwanym momentem było wręczenie nagród za udział w konkursie „Dom dla Jezusa Nowonarodzonego”, polegającym na przygotowaniu szopek Bożonarodzeniowych.
Jesteśmy bardzo wdzięczne naszym siostrom z Gdańska na Górce oraz parafianom z gdańskich parafii Chrystusa Króla i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny za sfinansowanie prezentów. Dzieci były przeszczęśliwe! Kiedy tylko zobaczyły cudowne dary, przytulały je i uśmiechały się, zapominając o całym świecie. Te chwile to najlepsza, prawdziwa terapia! Piękno i miłość, które otrzymali nasi podopieczni, były jak dotyk Boga – z pewnością długo jeszcze będą żyli pamięcią tego dnia i podarowanych im prezentów. Andrzej (chłopiec grający na trąbce) otrzymał dużego misia. Zawsze, jak mówił, dostawał samochody i instrumenty muzyczne oraz ubrania, a bardzo chciał misia do spania – i jego marzenie się spełniło!
Siostry z Gródka
W dniach 28–31 grudnia 2025 roku Baranowicze stały się miejscem wyjątkowego spotkania młodych ludzi związanych z pallotyńską rodziną duchową z całej Białorusi. Do miasta przybyło 70 uczestników z różnych parafii, aby wspólnie modlić się, formować, dzielić doświadczeniem wiary oraz przeżyć końcówkę roku w duchu jedności i radości.
Spotkanie rozpoczęło się 28 grudnia od przyjazdu uczestników i wspólnej Adoracji Najświętszego Sakramentu w domu rekolekcyjnym Ojców Werbistów inaugurującej czas rekolekcyjno-integracyjny. Już od pierwszych chwil dało się odczuć atmosferę otwartości, wzajemnej życzliwości oraz entuzjazmu, który towarzyszył młodym przez wszystkie dni spotkania.
Program spotkania był bardzo bogaty i różnorodny. Każdy dzień rozpoczynał się wspólną modlitwą i konferencją duchową, prowadzoną przez księży pallotynów oraz zaproszonych animatorów. Konferencje dotykały tematów związanych z powołaniem chrześcijańskim, odpowiedzialnością za Kościół, rolą młodego człowieka we współczesnym świecie oraz znaczeniem wspólnoty w życiu wiary. Nie zabrakło również czasu na osobistą refleksję i adorację Najświętszego Sakramentu.
Nieodłączną częścią wydarzenia była także integracja. Wspólne wieczory, gry, śpiew, przygotowane przez młodzież programy artystyczne oraz pogodny wieczór sprawiły, że spotkanie miało radosny i rodzinny charakter.
Kulminacją spotkania była uroczysta Msza Święta na zakończenie, podczas której podkreślono znaczenie zaangażowania świeckich w dzieło Kościoła, zgodnie z charyzmatem pallotyńskim. Uczestnicy zostali posłani do swoich parafii z wezwaniem, by nie zatrzymywać doświadczenia spotkania tylko dla siebie, ale dzielić się nim z innymi.
Spotkanie pallotyńskiej młodzieży w Baranowiczach stało się nie tylko czasem duchowego umocnienia, ale również znakiem żywego Kościoła młodych na Białorusi. Dla wielu uczestników był to czas odkrywania swojej tożsamości, pogłębienia relacji z Bogiem oraz umocnienia wiary we wspólnocie, która – mimo różnorodności – mówi jednym głosem: razem chcemy iść drogą Ewangelii.





