ban6.png

Maroua Garoua Maroua okolice Maroua
We wtorek Oktawy Wielkanocnej wyruszamy z S. Ghislaine na « połów dusz ludzkich », na północ Kamerunu, do Maroua. Nasza podróż autobusem liniami « Touristique » trwa 18 godzin, przemierzamy ponad 900 km. Przed każdym wiekszym miastem wysiadamy z autobusu, by okazać sie dokumentem tożsamosci, gdyż wprowadzono kontrole drogowe z powodu Boko Haram.

pustynne tereny

 

Podziwiamy pustynny krajobraz, zadziwiają nas zielone korony drzew podczas gdy gleba jest sucha. Mimo to osiołki, baranki, krowy, konie szukaja pożywienia wśród badyli sorga. Cebula, marchew, sorgo, kukurydza oraz bawełna znajdują tu sprzyjające warunki. A pora deszczowa trwa tylko 3 miesiace, pozostałe sezony to susza, gleba jest piaszczysta.
Docieramy szczesliwie do celu, na dworcu wita nas chory biedak proszac o 100 cfa. Czeka na nas kleryk Pallotyn Christian i przyjmuje pod swoj dach Ks. Bp Bruno Ateba SAC; cieszy go nasza wizyta, nie ukrywa nadziei, że może ona być zapowiedzią misji Pallotynek w jego diecezji, która jest zaliczana do misyjnych. Jest tutaj 30 % katolikow, 30% muzułmanow i resztę stanowią animisci. Ewagelizacja tej części Kamerunu rozpoczęła się w latach 50-tych ze znaczącym zaangażowaniem Ojcow Oblatow OMI pochodzenia francuskiego i polskiego.
Następnego dnia zaczynamy sesję powołaniową, bierze w niej udzial 9 dziewcząt i 12 chłopców. Tutaj dziewczęta ubierają się w « pagnes et foulards ».sesja powolaniowa Młodzież robi wrażenie takiej zdrowej, nie naznoczonej jeszcze współczesnymi pradami. W pierwszym kontakcie wyczuwamy onieśmielenie, z czasem każda chwila przybliża nas, dodaje odwagi, by stawiać pytania ; młodzi okazują zainteresowanie naśladowaniem Jezusa, Św. W. Pallottim oraz tym jak rozpoznać powołanie. Niektórzy są zdecydowani podjąć wezwanie Pana do poświęcenia swego życia dla Jego Królestwa, inni wahają się jeszcze, kilkoro z nich toczy walkę z rodziną, która sprzeciwia sie zdecydownie takim wyborom. A my nieustannie prosimy Pana, by posłał robotników na żniwo swoje gdyż « żniwo jest wielkie a robotników mało ».z Ks. Bp Bruno

s. Anna Kot

 

Uk1 1Uk1 2Uk1 3

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego uczestniczyłam w przełomowym wydarzeniu dla mieszkańców Żytomierza, Rodziny Pallotyńskiej i dla całego Kościoła: w uroczystości wmurowania kamienia węgielnego pod budowę kościoła Miłosierdzia Bożego na Malowance (dzielnica Żytomierza).
Chciałabym szczególnie podziękować siostrom pallotynkom za ich wkład w organizację tego wydarzenia. Siostry przygotowały: piękną dekorację kościoła (który jest jeszcze w stanie surowym i bez dachu); oprawę liturgiczną (przygotowanie osób do czytań, darów, modlitwy wiernych itp.);
szaty liturgiczne dla kilkunastu kapłanów celebrujących Eucharystię i dla ministrantów.
Dzięki Siostrom we Mszy Świętej uczestniczyła liczna grupa osób, które uczą się j.polskiego przy domu Sióstr Pallotynek w Żytomierzu.
Od lat Siostry modlą się z parafianami (podczas codziennej Adoracji Najświętszego Sakramentu) o to, aby powstała świątynia Bożego Miłosierdzia na Malowance, aby dokonywały się tu cuda Miłosierdzia oraz o liczne, święte i gorliwe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. W modlitwach pamiętają o chorych, cierpiących, umierających, a także proszą o pokój na świecie i w naszych sercach.
Siostry zawsze – jak Matka Boża – są w cieniu i przeważnie zapomina się im dziękować.
Dla mnie są one duszą parafii. Duszą, której nie widać, ale bez której parafia nie mogłaby żyć.
Kochane Siostry BARDZO DZIĘKUJĘ!

Agnieszka

kolnicaJkolnica 2ak miło było spędzić niedzielę Dobrego Pasterza z parafianami mieszkającymi pod Augustowem. Dwie małe parafie: Kolnica i Białobrzegi z bogatą historią i o pięknym sercu ludźmi.
Kolnica – parafia pw. Św. Maksymiliana Kolbe
Rys Historyczny: Samodzielny Ośrodek Duszpasterski w Kolnicy erygował w 1992r. Biskup Ełcki Wojciech Ziemba wraz z reorganizacją i nowym podziałem Diecezji w Polsce. Obszar Ośrodka został wydzielony z par. Studzieniczna oraz z par. Serca Jezusowego w Augustowie. W 1998r. tenże sam Biskup na prośbę mieszkańców utworzył parafię w Kolnicy i przyłączył do niej 5 rodzin z wioski Ponizie należącej do Ośrodka w Białobrzegach. Budowę Kościoła rozpoczęto w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku, zakończono ją konsekracją świątyni w 1986 przez ówczesnego biskupa Łomżyńskiego Juliusza Paeca. Kościół budował Ks. Mieczysław Gowłaszewski proboszcz ze Studzienicznej wg. projektu Andrzeja Chwaliboga.
Białobrzegi – Ośrodek duszpasterski pw. Św. Siostry Faustyny
Rys historyczny: Samodzielny Ośrodek Duszpasterski erygował 01.07.1995r. Biskup Ełcki Wojciech Ziemba. Obszar Ośrodka został wydzielony z par. Najświętszego Serca Jezusowego w Augustowie. Do momentu powstania świątyni nabożeństwa odprawiane były w pobliskiej Szkole Podstawowej. W 1997r. rozpoczęto budowę świątyni. Pracami kierował aż do ich całkowitego zakończenia wraz z wyposażeniem wnętrza ks. Jacek Brzóska. Miało to miejsce w 1999r. Autorem projektu był Edmund Małachowski. W tym samym roku biskup Edward Samuel konsekrował świątynie.
Refleksje misyjne zaowocowały zainteresowaniem się adopcją serc na odległość oraz pięknymi spotkaniami po Mszy Świętej.

szkola podst.1szkola podst.2szkola podts.3

Jakże bliskim tematem jest dla dzieci ze Szkoły Podtawowej im Króla Augusta Zygmunta Adopcja Serc na odległość. Już od 4 lat dzieci tej Szkoły Adoptują dziewczynkę z Kamerunu. 18. 04. 2016r. S. Teresa Gieńko spotykając sie z dziećmi przybliżyła im warunki w jakich mieszka i uczy się przez nich adoptowana dziewczynka. Jak wygląda mała Ange Aconia? 

Sangwe Ange AconiaSangwe Ange Aconia wsrod kolegow

ukraina 1ukraina2ukraina 3ukraina 4ukraina 0

Chciałabym podzielić się cudem, który stał się w Żytomierzu (Ukraina) podczas Triduum Paschalnego.
Sasza – chłopiec ok. 7 - letni – przyszedł ze swoją mamą do kościoła (był w kościele dopiero drugi raz w życiu!). Po Nabożeństwie Krzyża, które trwało ponad 2 godziny mama powiedziała do niego: "Chodź synku, idziemy do domu", a on odpowiedział "Nie, ja chcę zostać z Panem Jezusem" - bardzo chciał zostać w kościele i nie mógł się napatrzeć na Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Pytał mamę: "Co to za SŁONECZKO?". Nie wiedział jeszcze, że to Pan Jezus, ale czuł Jego obecność. Mama powiedziała do Siostry Karoliny, która zaprosiła ich do kościoła: „Teraz widzę, że aby dobrze wychować dziecko, trzeba mu przekazywać wartości duchowe”.

Agnieszka

czekamy na Mszę Sw 15.04młodziez w drodze 15.04modlitwa w sanktuarium Miłosierdzia Bożego 15.04Wczoraj z młodzieżą z tutejszej parafii wyruszyłam na pielgrzymkę pieszą do Sanktuarium Miłosierdzia w Kabuga.
Na miejscu spotkało się około 500 dzieci i młodzieży. Trzeba było zobaczyć te spontaniczne śpiewy, tańce i radość – żywy młody Kościół w Afryce. Dzieci słuchały na Mszy kazania o tym jak mogą spełniać uczynki miłosierdzia względem duszy i ciała, tłumnie przystąpiły też do spowiedzi.
To co mnie uderza tutaj to to, że nawet w zwykłe dni na Mszy można spotkać mnóstwo dzieci i młodzieży- młody radosny Kościół. I mimo że warunki ich życia są o wiele trudniejsze od naszych europejskich, to częściej na ich twarzach widzę spontaniczny uśmiech.
Może dzieci, by być szczęśliwe nie potrzebują tak bardzo mnóstwa rzeczy, ale miłości i czasu swoich rodziców? Potrzebują Boga i nadziei na przyszłość?
Tą nadzieja jest możliwość nauki w szkole. Szkoła niestety jest płatna. Co dzieje się z dziećmi, których rodzice nie maja odpowiednich środków ? Siostry opowiadają, że wiele ubogich dzieci podejmuje prace takie jak transport na głowach ciężkich pakunków z maniokiem, czy węglem na targowisko, wypas kóz i bydła, dostarczanie wody do domów. W ten sposób zarabiają na życie. Młode dziewczęta wykonują prace domowe, często są wykorzystywane przez bogatych pracodawców, zachodzą w ciążę lub zostają zarażone wirusem HIV. Ich rodzice są biedni, bezrobotni, bez domu, bez ziemi pod uprawę. Niektórzy z rodziców tych dzieci przebywają w więzieniu, wiele dzieci to sieroty, które mieszkają same na wsi.
Dlatego widzę, że adopcja serca jest jednym z najlepszych sposobów na pomoc–to danie „ nie ryby lecz wędki” by dzieci mogły potem poradzić sobie w życiu.
W zeszłym tygodniu w Kigali byłam na spotkaniu z dziećmi, które dzięki adopcji serca mogły podjąć naukę w szkole.

list str 1list str 2Wzruszył mnie list-wiersz jednej z dziewczynek – niech on powie więcej niż moje nieudolne słowa….
Monika Sosnowska OV

Kontakt

Centrum Misyjne Sióstr Pallotynek

ul. Wojciechowskiego 12

02-495 Warszawa

tel.(22)-662-48-34 

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

konto misyjne - Afryka

56 1240 6218 1111 0000 4618 4036

konto - Wschód

97 1240 6218 1111 0010 6973 6222

konto w walucie EURO

73 1240 6218 1978 0010 5383 6714

 

Zapraszamy na:

www.misjepallotynek.pl

 

Adopcja Serca Ruch "Maitri"

www.maitri.pl

św. Wincetnty Pallotti

21.png

INTENCJA MISYJNA

2020 08

Siostry Pallotynki w Afryce

1

dziękują za 1%

2.png

Centrum Misyjne Sióstr Pallotynek 2014. All rights reserved

Powerd by PUSHMEDIA - Kliknij dobre media 

Vinaora Visitors Counter